Tussen het boek en de verfilming kiezen was zelden zo eenvoudig. Verschillende media vergelijken, die hun boodschap op een andere manier overbrengen, houdt niet altijd steek. Maar Thompsons boek is koleirig, jolig, cynisch en hard. De film daarentegen ontbreekt het aan “cojones” en probeert stuurloos ergens te geraken.

Paul Kemp, journalist te Puerto Rico en alter ego van Thompson, is het soort kerel dat een oude man tegen de grond stampt om zo dichter bij een bevallige jongedame te komen (begin van het verhaal); iemand die gehoor geeft aan zijn verlangens en er naar handelt. Dat dit niet altijd rechtvaardig is voor anderen is tenminste iets wat hij niet probeert te verbergen. Hij vergelijkt zichzelf met een zuigvis, een soort parasiet die zich vasthecht aan een haai en leeft van diens restjes. De haai in kwestie is een hebzuchtig toerisme concern dat een paradijselijk stukje Puerto Rico op het oog heeft.

Maar wat de groezelige Kemp uitvreet als journalist is voor de gretige lezer van ondergeschikt belang vergeleken met de vele slemppartijen en de geschifte gevolgen hiervan. Heerlijk voer voor brave jongens zoals mezelf.